سريانى است - تَنَيَّقَ - تَنَيُّقاً [ نوق ] في ملبسهِ أو مطعمِهِ أو أمورِه : در پوشاك يا خوراك يا ساير امور خود آراسته شد . اين واژه مترادف ( تَأَنَّقَ ) است . التَّنِّين - ج تَنَانِين ( ح ) : حوت يا نهنگ دريائى ، - ( ح ) : مار بزرگ يا اژدها ، - ( فك ) : نام يكى از برجهاى آسمانى . تَهَاتَرَ - تَهَاتُراً [ هتر ] الرجُلانِ : هر يك از آن دو مرد ادعاى ديگرى را تكذيب كردند . التَّهَاتِر - [ هتر ] : گواهيها يا شهادتهاى متناقض با هم كه هر يك ديگرى را تكذيب كند . تَهَاتَمَ - تَهَاتُماً [ هتم ] الرجُلانِ : آن دو مرد عليه يكديگر دعواى باطل كردند . اين واژه مترادف ( تَهَاتَرَ ) است . تَهَاتَنَ - تَهَاتُناً [ هتن ] تِ السماءُ : آسمان پياپى باريد ، - الدمْعُ : اشك ريخته شد . تَهَاجَى - تَهَاجِياً [ هجو ] القومُ : آن دو مرد يكديگر را هجو كردند . تَهَاجَرَ - تَهَاجُراً [ هجو ] القومُ : آن قوم از هم بريدند و قطع علاقه كردند . تَهَاجَمَ - تَهَاجُماً [ هجم ] الرجُلانِ : آن دو مرد بر يكديگر حمله كردند . تَهَادَّ - تَهَادّاً [ هدّ ] القومُ : آن قوم در پى يكديگر آمدند . تَهَادَى - تَهَادِياً [ هدي ] الرجُلُ : آن مرد به تنهائى و نرمى خرامان راه رفت ؛ « جاءَ يَتَهَادَى بينَ اثنَين » : در حالى كه ميان دو نفر تكيه داده بود آمد ، - القومُ : بعضى از آن قوم به بعضى ديگر هديه دادند . تَهَادَرَ - تَهَادُراً [ هدر ] القومُ : آن قوم خونهاى يكديگر را ريختند و به هدر دادند . تَهَادَنَ - تَهَادُناً [ هدن ] الأمرُ : آن امر استوار شد ، - القَومُ : آن قوم با هم آشتى كردند . تَهَاذَى - تَهَاذِياً [ هذي ] القومُ : آن قوم در سخنان خود هذيان گفتند . تَهَارَبَ - تَهَارُباً [ هرب ] القومُ : بعضى از آن قوم با بعضى ديگر گريختند . تَهَارَجَ - تَهَارُجاً [ هرج ] القومُ : آن قوم بر عليه هم برانگيخته شدند . تَهَارَشَ - تَهَارُشاً [ هرش ] تِ الكلابُ : سگان بجان هم افتادند و گلاويز شدند . تَهَارَطَ - تَهَارُطاً [ هرط ] الرجُلانِ : آن دو مرد به يكديگر ناسزا گفتند . تَهَارَقَ - تَهَارُقاً [ هرق ] القومُ : آن قوم بر روى هم آب پاشيدند . تَهَارَمَ - تَهَارُماً [ هرم ] الرجُلُ : آن مرد خود را پير و سالمند وانمود كرد . تَهَازَأَ - تَهَازُؤاً [ هزأ ] : مسخره كرد . تَهَاطَلَ - تَهَطُلًا [ هطل ] القومُ على كذا : آن قوم در پى يكديگر به سوى چيزى شتافتند . تَهَافَتَ - تَهَافُتاً [ هفت ] على الشيء : خود را پياپى بر چيزى افكند . كاربرد اين كلمه بيشتر در مورد شرّ مىباشد ، - الفَرَاشُ على النَّارِ : پروانه به سوى آتش پريد ، - النَّاسُ علَى المَاءِ : مردم بر سر آب ازدحام كردند ، - القومُ : آن قوم مردند و بر روى هم افتادند ، - الثَّوبُ : جامه كهنه و فرسوده شد . تَهَاكَلَ - تَهَاكُلًا [ هكل ] القومُ : آن قوم بر سر آن امر با هم نزاع كردند . تَهَالَكَ - تَهَالُكاً [ هلك ] على الشيء : بر آن چيز بسيار آزمند شد ، - فى الأَمْرِ أو الْعَدْوِ : در آن كار يا در دويدن با شتاب كوشيد ، - على الفِراشِ : بر بستر افتاد ، - فى مشيهِ : در راه رفتن خراميد و به سمت راست و چپ متمايل شد . تِهَامَةُ - مكَّه ، شهرهاى شرقى حجاز . تَهَامَسَ - تَهَامُساً [ همس ] الرجُلانِ : آن دو مرد با هم راز گفتند ؛ « تَهَامَسُوا سِرّاً » : محرمانه با هم راز گفتند . تَهَامَشَ - تَهَامُشاً [ همش ] القومُ : آن قوم در هم شدند و حركت كردند . تَهَامَلَ - تَهَامُلًا [ همل ] في الأمر : در آن كار تنبلى و سستى كرد . اين واژه در زبان متداول رايج است . التَّهَامِي - ج تَهَامُون : آنكه منسوب به ( تِهَامة ) است . التِّهَامِيّ - ج تِهَامِيُّون : آنكه منسوب به ( تِهَامة ) است . تَهَانَفَ - تَهَانُفاً [ هنف ] : با مسخره كردن خنديد ، - الصَّبِيّ : آن كودك آماده‌ى گريه كردن شد ، - بِهِ : به او تعجب كرد . تَهَاوَى - تَهَاوِياً [ هوي ] القومُ في المَهْواة : آن قوم بدنبال هم در سراشيبى افتادند ، - الرّجُلُ : آن مرد سخت دويد . تَهَاوَشَ - تَهَاوُشاً [ هوش ] القومُ : آن قوم درهم آميخته شدند . التَّهَاوِش - [ هوش ] : مال حرام ، دارائى نامشروع . تَهَاوَنَ - تَهَاوُناً [ هون ] بهِ : او را تحقير و مسخره و سبك كرد . التَّهَاوِيل - [ هول ] : رنگهاى گوناگون از سرخ و زرد و سبز ، آرايش و نقش و نگار در عكسها و زيورها ؛ « تَهَاوِيلُ الرَّبِيع » : گلها و شكوفه‌هاى بهار . تَهَايَأَ - تَهَايُؤاً [ هيأَ ] القومُ على الأَمر : آن قوم بر سر آن امر توافق كردند ، - القَومُ على كَذَا : آن قوم در آنكار با هم توافق و يارى كردند . تَهَايَجَ - تَهَايُجاً [ هيج ] القومُ : آن قوم برانگيخته شدند . تَهَبَّىَ - تَهَبِّياً [ هبو ] : دو دست خود را تكان داد و پاك كرد . تَهَبَّبَ - تَهَبُّباً [ هبّ ] الثوبُ : آن جامه كهنه شد . تَهَبَّجَ - تَهَبُّجاً [ هبج ] : ورم كرد . التَّهَبُّج - [ هبج ] : مص ، - ( طب ) : گونه‌اى بيمارى است كه عضو يا اعضاى بدن باد يا ورم مىكند . تَهَبَّدَ - تَهَبُّداً [ عبد ] الهَبيدَ : حنظل را چيد و خرد كرد و آن را پخت . تَهَبَّشَ - تَهَبُّشاً [ هبش ] القومُ : آن قوم گرد هم آمدند ، - الشّيءَ : آن چيز را گردآورى كرد . تَهَبَّطَ - تَهَبُّطاً [ هبط ] من كذا : از بلندى به پائين رفت ، - الشيءُ : آن چيز آماده شد . تَهَبَّلَ - تَهَبُّلًا [ هبل ] لعيالهِ : براى خانواده خود كسب روزى كرد . تَهَبْهَبَ - تَهَبْهُباً [ هبهب ] الشيءُ : آن چيز به سختى تكان خورد و لرزيد . التَّهْبِيلَة - [ هبل ] : گستردن چيزى بر روى